Jazz at The Peppel

 

Op een kletsnatte avond in mei stonden wij, zeiknat en onderkoeld, na te druipen van een korte fietstocht naar de Peppel Zeist.  Samen met mijn zoon Marc een slungel van zestien,  een bonk van bijna 1.90 naar een optreden van  de Deeldeliers. Ik had de avond ingeruimd om een klein stukje aan zijn culturele opvoeding te doen. Een paar weken geleden had ik hem ook al laten kennis maken met de Haagse rock van de Golden Earring. Een band waarop moeilijk een decennium geplakt kan worden.

Een ontmoeting met de Rotterdamse Nacht burgemeester stond op het programma. Deze ontmoeting is de inmiddels op leeftijd zijnde Deelder nog bijna noodlottig geworden. De lange slungel zag de altijd donker geklede Poëet en Jazzliefhebber bijna over het hoofd, toen hij na het ophangen van de drijfnatte jassen mijn kant weer uit kwam. Plaatjes draaiend bracht de immer zwart harige grijsaard de avond langzaam op gang met authentieke Jazz van zijn idolen. Na een aantal platen klonk het “mannen we gaan spelen”.  Waarop de Deeldeliers ons bijna 2 uur lang vergasten op Jazz, Poëzie en verhalen. Een tribute aan Deelders idolen van de Jazz.

Ook in wil met deze serie een kleine ode brengen aan een van mijn idolen in de fotografie. W. Eugene Smith. Niet alleen fotografisch maar ook de consequenties van het zijn van fotograaf als zijn bevlogenheid behoren tot de legendes van de fotografie. In 1955 verliet W. Eugene Smith na een ruzie met de hoofdredacteur Life magazine. Hij was toen 36 jaar en zeer succesvol als journalistiek en documentaire fotograaf. Hij was ambitieus en op zoek naar meer artistiek vrijheid.

Als freelancer nam hij een project aan in Pittsburg van slechts 3 weken. Dit project Dream Street werd echter een 4 jaar durende obsessie waarin Smith volledig verzande. Het project is uiteindelijk afgemaakt door Sam Stephenson en geeft een fantastisch beeld van een grote industrie stad aan het oosten van de VS eind jaren 50 en begin jaren 60.

In 1957 verruilde Smith zijn huis in Croton-on-Hudson, New York voor een gebouw van 5 verdiepingen in het centrum van het flower District in New York. Het gebouw aan de 21 Sixth Avenue in New York City’s wholesale flower district werd een late night hang-out voor allerlei musici waaronder enkele grote namen uit de Jazz zoals Charles Mingus, Zoot Sims, Bill Evans, and Thelonious Monk. Waar andere musiceerde, fotografeerde Smith avond aan avond het leven in de Loft van zijn huis en wat er zich gedurende alle jaargetijden op straat afspeelde. Tussen 1957 en 1965 schoot Smith hier 1447 rollen zwart wit film en maakte hij ongeveer 40.000 foto’s.
Hier bleef Smith obsessie met muziek echter niet bij. Naast foto’s heeft hij ook nog eens ruim 4000 uur aan geluidsopnames gemaakt van de wat er zich in zijn huis afspeelde. Het JAZZ LOFT PROJECT is online te bekijken en te beluisteren op www.jazzloftproject.org.

Om in de sfeer van de fotografie van Smith te blijven heb ik zoveel mogelijk mij foto’s zo hard en rauw met een korrel gefotografeerd, voorzover wij dat anno 2013 acceptabel vinden. De opnames van Smith moeten een overtreffende trap zijn van een avondje Deeldeliers@ dePeppel Zeist. Vinyl, gedichten, drank, vriendschap, Sterke verhalen, slap gelul en vooral  muziek, die eindigt in een punt.
Mel Boas
13 mei 2013.

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

*

*

C o n t a c t